Jesteś tutaj
Strona główna > Moda > Wiek młodzieńczy

Wiek młodzieńczy

Szyk młodej dziewczyny jest podobny do szyku dzieciństwa, a więc nie używa ona lakieru do paznokci ani perfum, nie maluje się. Nosi natomiast dobre tkaniny wełniane, jedwabie matowe, latem zaś bawełniane w kwiaty. W kolorach żywych, nigdy czarnych.
Uczesanie „Koński ogon, warkocze lub włosy obcięte krotko. Rysy node) dziewczyny bywają często niezdecydowane, podobnie jak sylwetka, cera jest niewyraźna. W takim przypadku włosy powinny z boków głowy opadać swobodnie, aby owal twarzy nie uwydatniał się nadmiernie.
Biżuteria: Do szesnastu lat można nosić tylko łańcuszek złoty i zegarek na rękę. Żadnych pierścionków.
Często młoda dziewczyna nie może zrozumieć, że ośmiesza się i daje dowód złego gustu gromadząc sztuczną biżuterię, w czym przeważnie naśladuje swe koleżanki Bądź w tym przypadku cierpliwa i łagodna. Jeżeli nie potrafisz sama przekonać córki, poproś o interwencję swoją przyjaciółkę (której gust i elegancję twoja córka uznaje i podziwia), a wtedy może zrozumie niewłaściwość swego postępowania.
Jeżeli wydaje ci się, że córka lekceważy modę i nie interesuje się nią, staraj się za sięgnąć jej rady, we wszystkim co dotyczy nie tylko jej, ale i ciebie samej. Rzadko się zdarzy, aby nie pochlebiło to młodej dziewczynie, że ma się zaufanie do jej zdania i gustu. Osiągniesz wtedy to, ze twoja córka zwróci większą uwagę na modę i zainteresuje się sprawami elegancji.

Jeżeli zaś twoja córka jest aż tak zalotna, że myśli tylko o świecidełkach 1 nowościach mody, spróbuj (przynajmniej pozornie) postępować tak jak ona, a wtedy tym łatwiej okiełznasz jej wybryki, niż oponując na każdym kroku. Przy okazji można wtrącić niedbale kilka uwag o próżności i ubóstwie umysłowym kobiet, myślących tylko o swej toalecie.
Ubiory skromniejsze. Spódnica z popielatej flaneli, z fałdami, na szelkach; pulower w kolorze maków polnych, kołnierz okrągły z białej satyny, kurtka zwykła wełniana, w kolorze jak pulower, z kieszonkami naszytymi na piersi, skarpetki szare, półbuty chromowe. Albo sukienka z tkaniny w kratę szkocką z długimi rękawami i kieszonkami na piersi, pasek skórzany czarny, kołnierz biały z kokardką ze wstążki z czarnej tafty, paszcz o dwa centymetry dłuższy od sukienki, z flauszu granatowego na dwa rzędy guzików, z tyłu przecięty u dołu; skarpetki szare lub beżowe, półbuty chromowe. Albo: spódnica w fałdy wełniana, beżowa na szelkach, szmizjerka biała, pulower żółty, krótkie palto z wełny w kratę szkocką zieloną i niebieską w prążki żółte; skarpetki beżowe i półbuty czarne.
Ubiory strojniejsze: suknia z matowego jedwabiu w brunatne „kurze stopki ze stanikiem koszulowym zapinanym do dołu na małe guziki, obciągnięte brunatnym aksamitem, spódnica bardzo zmarszczona w pasie, pasek zamszowy brunatny; płaszcz z flauszu beżowego na dwa rzędy guzików, guziki I kołnierz z brunatnego aksamitu; skarpetki biale i czarne lakierki.
Albo: suknia z niebieskiego aksamitu z kołnierzem z mankietami z białej koronki; płaszcz wełniany szary ze szwami stębnowanymi i okrągłym kołnierzem stębnowanym; białe skarpetki i czarne lakierki.
Suknia z cienkiej wełenki może być tak samo elegancka jak suknia jedwabna; jeżeli tworzy całość z płaszczem. Należy kierować się tylko troską o harmonię.

Top