Jesteś tutaj
Strona główna > Uroda > SYLWETKA, FIGURA,POSTAWA

SYLWETKA, FIGURA,POSTAWA

Każdy chłopiec, każda dziewczyna, każda młoda kobieta pragnęliby mieć wagę idealną, stosowną do wzrostu i „do budowy, odpowiednią do wieku. Ustalenie prawidłowej wagi, zwanej „wagą należną”, nie jest bynajmniej proste, a tabele B i C nie ułatwiają zorientowania „się ludziom młodym, lecz dorosłym. Istnieje wiele empirycznych wzorów matematycznych, pozwalających wyliczyć należną wagę bądź według wzrostu,, bądź na podstawie innych parametrów, odzwierciedlających budowę kośćca.


Najpopularniejszy jest stary wzór Broca (nazwisko wielkiego antropologa i chirurga francuskiego), który ustala, że waga należna równa jest (w kilogramach) wzrostowi (w centymetrach) ponad metr
P=H-100
gdzie: P=waga, H=wzrost.
) Warto zwrócić uwagę na typ umięśnienia miotaczy, np. Sidły, łyżwiarek, np. Sjouke Dijkstra, z jej potężnymi udami, tancerek, wreszcie kolarzy i ciężarowców, nie mówiąc luz O pięściarzach i zapaśnikach popularnie mówi się o nich, ze sil wazy”.
Obecnie uważa się ze ten wzór podaje zbyt wysoką wagę zwłaszcza dla kobiet. Nic dziwnego, Broca zmarł w 1880 r., gdy moda faworyzowała kobiety tęższe, a o złym wpływie tuszy na ogólny stan zdrowia nie wiedziano jeszcze tak wiele, jak teraz. Z tego też powodu wzór Broca został zmodyfikowany przez Lorenza:
P = H – 100 – 1/4 (H – 150), czyli = 3H 250 (2)
Ten wzór lepiej nadaje się do określenia wagi należnej kobiet i mężczyzn współczesnych ale należałoby uwzględnić jeszcze i to ze przy równym wzroście i wieku (chłopiec) waży trochę więcej niż kobieta (dziewczyna).
Są także wzory, uzależniające wagę należną od wymiarów poprzecznych, np. wzór Demole”a i Fleischa przedstawia wagę jako funkcję szerokości pleców, tj. odległości pomiędzy wyrostkami barkowymi łopatek (oznaczona tu jako L):
P=111 L
Wzór Bosshardta wyraża wagę jako funkcję wzrostu i średniego obwodu klatki piersiowej (oznaczoną tu jako M):
H-M
Takich wzorów jest więcej, nie będą jednak wyliczane. Wszyscy już zapewne rozumieją, że żaden wzór nie jest doskonały; a każdy daje co najwyżej pewne przybliżenie. Oczywiście, każdy  może dla ciekawości (i Ćwiczenia) wyliczyć własną wagę należną na podstawie każdego z wymienionych wzorów. Tu obliczona zostanie przykładowo dla dziewczyny 20—letniej, o wzroście 166 cm, któremu odpowiada szerokość pleców ok 49 cm i średni obwód biustu 88 cm
Z wzoru Broca (1) P = 166— 100;” 66 kg
Z wzoru (2) P- 250 = 62 kg
Z wzoru (3) P=1,11 49 = przeszło 54 kg
Z wzoru (4) P =240= prawie 61 kg
A więc rozbieżności pomiędzy wynikami uzyskanymi z zastosowania wzorów (2) s (4) są stosunkowo niewielkie
Lepsze wyniki daje posługiwanie się tabelami, które zawierają dane. o wadze dla każdego wzrostu, ale z uwzględnieniem typu budowy szczupłej, średniej, krępej lub szczupłej, normalnej tęgiej. Niektóre tabele uwzględ¬niają także wiek, co w naszym przypadku jest zbędne, gdyż chodzi tu wyłącznie o osoby młode, które osiągnęły ostateczny wzrost, a więc kobiety w wieku 18 lat i mężczyzn w wieku 20 lat.
Oto wyciąg z tabel opracowanych przez Netouka z Foltyna, dość przydatnych przy ustalaniu wagi należnej młodych łudzi w Polsce

Top