Jesteś tutaj
Strona główna > Uroda > SYLWETKA, FIGURA,POSTAWA

SYLWETKA, FIGURA,POSTAWA

Rozwój fizyczny dziewcząt i chłopców przebiega niezupełnie równolegle. Dziewczęta w pewnym okresie, mianowicie pomiędzy 12 a 14 rokiem życia (w przybliżeniu), rosną szybciej od swoich rówieśników chłopców, tzn. roczny przyrost długości ich ciała jest w tym okresie szczególnie duży i wynosi 4,5-5,5 cm rocznie.

W tym czasie dziewczęta doganiają wzrostem chłopców, a nawet ich przeganiają. Około 15 roku życia tempo wzrostu dziewcząt wydatnie maleje do 1-2 cm rocznie, po czym około 17 roku życia stabilizuje się u większości dziewcząt ostateczny wzrost. U chłopców najszybsze tempo wzrostu notuje się między .14 a 16 rokiem życia, ale dalszy przyrost długości ciała trwa aż do 19 roku życia; wobec czego chłopcy osiągają znacznie wyższy wzrost niż dziewczęta.
Wszelkie dane i tabele obrazujące te procesy muszą być przyjmowane z pewnym zastrzeżeniem, gdyż w Polsce obserwuje się obecnie tendencję do ciągłego wzrostu długości i wagi ciała młodzieży, tak że dane sprzed 5-10 lat mogą poważnie grzeszyć nie aktualnością Z drugiej strony dane średnie nie odzwierciedlają. szerokich wahań. A przecież każdy wie z własnej obserwacji ze w klasie grupującej młodzież tego samego rocznika są dziewczęta i chłopcy bardzo różnego wzrostu.
Dla zilustrowania utrzymującej się tendencji do zwiększania się długości ciała i wagi podane zostanie zestawienie dwu tabel (A i B): jedna dotyczy 1951 r. i opiera się na pomiarach dziesiątków tysięcy młodzieży w całej Polsce, druga zaś zawiera pomiary dokonane w 1971 r. na terenie Polski centralnej (Mazowsze). Przytoczone tu zostaną dane średnie dotyczące wzrostu i wagi bez wdawania się na razie w uwzględnianie wahań indywidualnych. Zestawienie jest przybliżone, ale wystarczająco przekonywające.
Wzrost zaokrąglono do pełnych centymetrów, a wagę do pełnych kilogramów.
Jak widać, w ciągu dwudziestolecia wyrosła nasza młodzież bardzo znacznie. Ta tendencja trwa nadal i będzie prawdopodobnie jeszcze trwała do lat osiemdziesiątych. Można przypuszczać ze jest to zjawisko pozytywne związane z i poprawą warunków bytu odżywiania i wychowania młodzieży, z którym jak udowodniono łączy się prognoza na dalsze wydłużenie życia człowieka.


Wspomniano już ze wahania indywidualne w zakresie wagi i wzrostu są bardzo znaczne Miarę tych wahań może stanowić tabela C dane po chodzą także z 1971 r.
Nawet ta tabela pomija przypadki skrajne stanowiące ok 10% i wykraczające poza podane powyżej granice wahań. Można przekonać się, ze dane w tabeli B stanowią średnią arytmetyczną wahań przedstawionych w tabeli C.
W końcu rozwoju fizycznego ustala się więc określony wzrost każdego osobnika, który w zasadzie nie ulega zmianie aż do starości: rano; po wstaniu z łóżka, każdy człowiek jest nieco wyższy (różnice rzędu 0,25-0,5 cm). Tłumaczy się to tym ze w ciągu dnia pod wpływem ciężaru ciała, chrząstki międzykręgowe ulegają lekkiemu spłaszczeniu, a więc kręgosłup staje się nieco krótszy, rankiem zaś po nocnym wypoczynku chrząstki międzykręgowe są rozprężone i dzięki, temu kręgosłup jest cokolwiek dłuższy. Takie na starość wzrost zmniejsza się i to częściowo z tych samych powodów.
Następną po wzroście dominującą cechą wyglądu człowieka jest waga. Waga zależy od wzrostu, ale także od struktury kostno-mięśniowej, od grubości tkanki tłuszczowej oraz od ilości wody w tkankach. A oto krótkie wyjaśnienie gdy mówi się struktura kostna ma się na myśli rozmaity typ budowy. Jedni ludzie mają silnie rozwinięte szerokie kości (przykładem może być szerokość miednicy kostnej albo obręczy barkowej) inni przeciwnie odznaczają się delikatniejszym koścem mają węższe miednice węższe klatki piersiowe Jedni są silnie umięśnieni (co może być nie tylko skutkiem dziedzicznego typu budowy, lecz również treningu inni mają mięśnie szczuplejsze, mniej zbite. Jedni są otyli, inni bardzo . szczupli. Te wszystkie czynniki wpływają na wagę ciała.

Top