Jesteś tutaj
Strona główna > Uroda > Pielęgnowanie cery młodzieńczej

Pielęgnowanie cery młodzieńczej

Podobnie jak przy kompresach boraksowych, tak i przy stosowaniu maseczek ziołowych zabieg należy poprzedzić umyciem twarzy ciepłą wodą i mydłem, a zakończyć spłukaniem letnią, a następnie chłodną wodą.
Spośród doustnych środków domowych wymienić przede wszystkim należy napoje witaminowe. Zasłużoną popularnością cieszą się drożdże stanowiące źródło witamin grupy B. Najlepsze są drożdże piwne, płynne, które nabywa śię w browarach; przyjmuje się je 2 razy dziennie po łyżeczce do herbaty. Można też używać zwykłych drożdży (piekarskich): pół łyżeczki drożdży utrzeć z łyżeczką cukru i zalać szklaneczką letniej wody albo mleka, po czym wypić po upływie 20-30 min. Leczenie drożdżami jest szczególnie wskazane w przypadkach trądzika krostkowego.
Napojem witaminowym o dużej zawartości witaminy C jest napar owoców dzikiej róży oraz sok kwaszonej kapusty. Natomiast wartość soku cytrynowego jest mocno przesadzona: sok całej cytryny zawiera mniej witaminy C niż jedna drażetka preparatu aptecznego:
Do domowych środków sprzyjających leczeniu trądzika, pospolitego należy również picie naparów ziołowych. Dobrą sławą cieszy się zwłaszcza napar z bratków, który pije się 2 razy dziennie po szklance, na ciepło, przez kilka miesięcy. Spośród mieszanek ziołowych stosuję się zioła Degrośan, w skład których wchodzi morszczyn, korzeń mniszka lekarskiego, kłącza perzu, ziele krwawnika, bratka, kora kruszyny kwiat lipowy. Te zioła wskazane są zwłaszcza w przypadkach trądzika, któremu towarzyszy otyłość lub zaparcie Zarówno bratki jak Degrosan parzy się w proporcji łyżka stołowa ziół na szklankę naparu.
W ostatnich czasach łatwo nabyć na własność małą domową lampę kwarcową, toteż nawet leczenie fizykalne można zaliczyć do sposobów domowych. Należy jednak pamiętać, że niewłaściwe stosowanie naświetlań lampą kwarcową może przynieść wiele szkody. Mimo że lampa kwarcowo-rtęciowa*) została zaliczona (nie bez pewnych waha(i) do metod domowych, trzeba jednak koniecznie przed podjęciem naświetlań uzyskać zgodę lekarza ogólnego (internisty, pediatry, albo lekarza szkolnego lub zakładowego). Po uzyskaniu zgody lekarza można rozpocząć naświetlania, przestrzegając następujących zasad:
• naświetlania stosuje się codziennie lub co drugi dzień
• pierwsze naświetlanie powino trwać 2 mm, a osób jasnoskórych i rudych tylko 1 min. przy odległości twarzy od palnika 75 cm; każde następne naświetlanie jest dłuższe od poprzedniego o 1 min.; jeśli przerwa między naświetlaniami jest dłuższa niż 48 godz., nie wolno zwiększać ekspozycji, a jeśli wynosi 4 dni, dawkę należy zmniejszyć, tzn. naświetlanie po przerwie 3-dniowej powinno trwać tyle samo, a po 4-dniowej,- krócej niż poprzednie;
•ogólna liczba naświetlań jednej serii powinna wynosić 15-20
• oczy należy chronić specjalnymi, bardzo ciemnymi okularami albo grubymi płatkami zwilżonej waty. Nazwa „lampa kwarcowo-rtęciowa” jest o tyle ściślejsza, że źródłem promieniowania są żarzące się pary rtęci, palnik zaś wykonany jest ze szkła kwarcowego, przepuszczającego promieniowanie pozafiołkowe.
. palnik lampy kwarcowo-rtęciowej uzyskuje pełną siłę dopiero po 5-7 min. od chwili włączenia; dlatego bezpośrednio po włączeniu należy skierować światło lampy na ścianę lub podłogę i dopiero po 7.min. rozpocząć naświetlanie ciała;
• lampa kwarcowa wytwarza dużą ilość trującego ozonu, z tego względu pokój, w którym odbywa się naświetlanie, musi być dokładnie wietrzony.


Warto także pamiętać, że lampa kwarcowa nie zawsze opala, a jeśli nawet opala, to kolor tej opalenizny nie jest taki, jak po naturalnym nasłonecznianiu.
O korzystnym działaniu słońca na łojotok i na trądzik już wspomniano, aczkolwiek nawet to zjawisko – zdawałoby się bezsporne, bo potwierdzone ogromnym doświadczeniem tysięcy lekarzy I milionów pacjentów – jest ostatnio kwestionowane przez niektórych wybitnych specjalistów. Być może, że ci specjaliści mają do czynienia ze szczególnymi, osobliwymi postaciami klinicznymi trądzika, gdyż z formami zwykłymi, codziennymi, pacjenci I ich rodziny nie zgłaszają się (bo I poco?) do specjalistów o. stawie światowej. Można więc nadal uważać, że w olbrzymiej większości przypadków racjonalne nasłonecznianie, a w jego zastępstwie naświetlanie lampą kwarcowo rtęciową, wywiera działanie korzystne na trądzik młodzieńczy.
Zabiegi, które zaliczono tu do tzw. środków domowych, okazują się dostatecznie skuteczne jedynie w przypadkach stosunkowo lekkich trądzika pospolitego i jego głównych postaci (grudkowej, krostkowej podobnych). W przypadkach bardziej nasilonych, opornych, nawracających oraz w postaciach klinicznych cięższych (ropowiczej, rozpływnej, skupionej, błiznowcowej i podobnych) leczenie wyłącznie domowe, tzn. bez udziału lekarza i (lub) kosmetyczki kończy się przeważnie niepowodzeniem.
Dla lekarza dermatologa trądzik młodzieńczy, choć jest chorobą pospolitą, niewpływającą w zasadzie na ogólny stan organizmu, stanowi cierpienie trudne pod względem leczniczym. Lekarz nierzadko musi długo, cierpliwie i przemyślnie: leczyć trądzik, aby dojść do pozytywnych rezultatów. Nie ma ani sensu; ani możliwości omawiać w tym poradniku wszystkich zasad, metod i finezji lekarskiego postępowania z trądzikiem młodzieńczym. Jednak warto wyjaśnić kilka ważnych elementów takiego leczenia, aby ułatwić młodemu, pacjentowi I młodej pacjentce rozumne współdziałanie z lekarzem I świadome stosowanie zaleconych przezeń leków.
Omawiając niektóre czynniki przyczynowe trądzika pospolitego, wymieniono łojotok, zaburzenia rogowacenia ujść mieszków, a także czynniki hormonalne: Leczenie zmierza właśnie do zadziałania na każdy z tych czynników. Jednym z głównych środków, mających łagodzić łojotok, jest siarka. Siarka też stanowi, a przynajmniej stanowiła, podstawowy lek przeznaczony do zwalczania łojotoku przy trądziku młodzieńczym.” Siarkę stosuje się w postaci maści, past, papek (mleczek), roztworów, a nawet doustnie. Stosowanie siarki, w formie maści lub pasty jest otyłe niewskazane, że tłuszczowa zaróbka maściowa „nie najlepiej nadaje się do nakładania na i bez tego tłustą skorą Dlatego wielu lekarzy wolt stosować starkę w postaci zawiesiny (papki mleczka) przeważnie w połączeniu z innymi środkami przeciwłojotokowymi i odkażającymi oraz ściągającymi.
Popularność zyskała zawiesina siarkowo-kamforowa, tzw. papka Kummerfeld*), którą po dokładnym wymieszaniu pędzluje się świeżo .umytą i osuszoną skórę twarzy na noc; papka ta, dzięki dodatkowi niewielkiej ilości gumy arabskiej, dość dobrze przylega do twarzy; zmywa się dopiero przy porannej toalecie. Papka Kurnmerfeld działa tak dobrze, że większość pacjentów i pacjentek godzi się z jej niezbyt wykwintnym zapachem kamfory. Siarkę stosuje się także na dzień .w postaci pudru (w mieszance z talkiem kwasem bornym taniną i innymi dodatkami)
Rozpowszechniony od lat płyn „Acnosan” to także roztwór organicznego:preparatu siarkowego w,70-procentowym alkoholu.

Top