Jesteś tutaj
Strona główna > Uroda > Pielęgnowanie cery młodzieńczej

Pielęgnowanie cery młodzieńczej

Najpowszechniejszym cierpieniem skóry w młodym wieku jest niewątpliwie trądzik młodzieńczy (Acne juyenilis). Choroba ta rozwija się na terenie cery łojotokowej, choć nie jest bynajmniej nieuchronną konsekwencją łojotoku. Znaczy to, że nie zawsze przy cerze nawet bardzo tłustej obserwuje się trądzik młodzieńczy. Cera tłusta jest jak wspomniano gruba, żółtawa, lśniąca, a w przypadkach skrajnych wygląda jak świeżo naoliwiona. Jest też z reguły przybrudzona, gdyż do przetłuszczonej powierzchni skóry łatwo przylegają cząsteczki kurzu, co nadaje cerze, łojotokowej wygląd jakby szarawy. Na obraz cery tłustej składają się także rozszerzone ujścia gruczołów łojowych.,
„) Jest to sprawa ostatecznie niewyjaśniona i sporna, wiadomo jednak, że każdy narząd trenowany zwiększa swoją sprawność, można więc przypuszczać, ze energiczne odtłuszczanie jest swoistym treningiem gruczołów łojowych wzmagającym ich produkcję. Gdy cera łojotokowa łączy się z trądzikiem młodzieńczym, spostrzega się ponadto, że część ujść gruczołów łojowych pozatykana jest czarnymi koreczkami. Są to tzw. zaskórniki, które powstają wskutek zaczopowania ujść gruczołów łojowych masami substancji rogowej. Wskutek utlenienia tlenem atmosferycznym (i wskutek przylegania cząsteczek kurzu) substancja rogowa czopa (keratyna) ulega pociemnieniu:stąd właśnie zaskórniki wyglądają jak czarne kropki. Przy pociśnięciu otaczającej skóry zaskórnik daje się wycisnąć. Wygląda wtedy jak nitkowaty „robaczek” z czarną „główką”, ma długość 2-3-4 mm i konsystencję maziowatą.
Właśnie obecność zaskórników stanowi zasadniczą różnicę pomiędzy trądzikiem młodzieńczym a zwykłym, łojotokiem nie powikłanym obecnością trądzika; Przy zaleganiu łoju następuje dalej zakażenie bakteryjne. Powstają początkowo grudki zapalne w postaci różowych guzeczków oraz krostki, tzn. pęcherzyki o treści ropnej, często osadzone na szczycie grudki. Niekiedy krosty te przekształcają się w prawdziwe wrzodzianki (czyraki), czasem zaś w mniejsze lub większe ropnie. Po otwarciu się i wygojeniu ropni pozostają trwałe blizenki, natomiast grudki mogą wessać się bez pozostawienia blizn.


Podsumowując to, co zostało dotychczas powiedziane, można więc stwierdzić, że trądzik młodzieńczy powstaje przy zbiegu następujących czynników: łojotoku, nieprawidłowości procesów rogowacenia Ujść mieszków włosowych i zakażenia bakteryjnego. Do zasadniczych cech trądzika należy obecność zaskórników, grudek, krost i blizenek. Jest to dość uproszczony obraz sprawy, która w istocie jest bardzo skomplikowana. Głębsze przyczyny trądzika młodzieńczego nie są jeszcze w pełni znane, nauka zna jednak wiele czynników, które wpływają na pojawienie się tej Choroby, ha jej przebieg, zaostrzenia i złagodzenie.
Przed rozpatrzeniem tych czynników należy jednak dokonać przeglądu odmian trądzika młodzieńczego Jest to bowiem choroba która w praktyce przebiega nie u wszystkich jednakowo, tzn. nie tylko ciężkość i długo¬trwałość trądzika nie jest jednakowa, lecz nawet jego wygląd, w którym dominować mogą różne elementy.
Jeśli, trądzik młodzieńczy jest przeciętnie nasilony, a w jego klinicznym obrazie występują zaskórniki, grudki i krosty bez większych ropni, bez ropowic, głębokich blizn i większych zniekształceń wyglądu twarzy, jeśli także na plecach i barkach nasilenie choroby jest umiarkowane, wówczas stosuje się nazwę trądzika pospolitego (Acne yugaris). Typowym umiejscowieniem wykwitów jest okolica czoła, nosa, podbródka, czasem też policzków oraz okolica międzyłopatkowa i barki. U dziewcząt spostrzega się niekiedy zaostrzenia ,w okresie przedmiesiączkowego napięcia i w czasie miesiączki.
Zdarza się, że przy trądziku młodzieńczym mało jest grudek i jeszcze mniej krostek, sporo zaś zaskórników. Te ostatnie występują na czole, na nosie i w pobliżu nosa, a często też na karku i w okolicach małżowin usznych Stosunkowo często zaskórniki spotyka się tez na plecach i w oko
Zaskórniki potocznie nazywają tez wągrami jest to nazwa niewłaściwa, gdyż wieloznaczna: wągrem z naukowego punktu widzenia nazywa się stadium rozwojowe tasiemca w ustroju żywiciela pośredniego. Taki trądzik ze względu na przewagę elementów zaskórnikowych – nosi nazwę trądzika zaskórnikowego (Acne comedonosa.).
Niekiedy, przeciwnie, zaskórników spostrzega się mniej, gdyż szybko przekształcają się w grudki zapalne. Na pierwszy rzut oka twarz wygląda jak upstrzona czerwonymi punktami, które po dokładniejszym obejrzeniu okazują się małymi stożkowatymi lub półkulistymi wyniosłościami grudkami. Taki trądzik nosi nazwę trądzika grudkowego (A cne papuosa); również w tej odmianie trądzika niektóre grudki opatrzone są krostkami (białymi „główkami”). Jeśli natomiast w obrazie dominują krosty, grudek zaś. i zaskórników jest znacznie mniej, stosuje się nazwę trądzika krostkowego (Acnepustuiosa).

Top