OTYŁOŚĆ i WYCHUDZENIE

Jeśli waga należna różni się wyraźnie od rzeczywistej, wówczas można mówić o nieprawidłowej tuszy.
Otyłość stwierdza się wtedy, gdy waga rzeczywista jest większa od należnej o 15% lub więcej.

Jeśli np 20 letnia dziewczyna o wzroście 168 cm średniej budowy kostnej wazy zamiast 60 kg — 70 na pewno jest zbyt otyła choć jest to jeszcze otyłość nieznacznego stopnia ( względna Jeśli zaś ważyłaby 80 kg — byłaby to już znaczna otyłość. Ale tego samego wzrostu 20-1atka „szerokokoścista” musiałaby ważyć ponad 77 kg, aby, można ją było uznać za „względnie” otyłą, albo ponad 87 kg, aby została uznana za otyłą (bez słowa względnie ) gdyż granica jej wagi należnej wynosi ok. 67 kg.


Przeciwnie, jeśli waga należna jest wyraźnie niższa od rzeczywistej, mówi się o wychudzeniu. W danym przykładzie dziewczyna musiałaby ważyć poniżej 50: kg, aby być uznaną za zbyt szczupłą lub poniżej 45 kg, aby zasłużyło na miano chudej.
Niewielkiego stopnia otyłość (nadmiar wagi rzeczywistej ponad 3 kg) stwierdza się obecnie w naszym kraju u co czwartej osoby, licząc w tym młodzież od 15 roku życia. Na szczęście u ludzi młodych otyłość nie występuje tak często, jak w wieku ponad 30 lat. Najczęstszą przyczyną otyłości jest bez wątpienia zbyt obfite odżywianie się, zwłaszcza w rodzinach skłonnych do otyłości). Odżywianie zbyt obfite to spożywanie takiej ilości pokarmów (licząc w kaloriach), która pokrywa ze znacznym nadmiarem wydatek energetyczny. Jest bowiem oczywiste, że przy dużym wydatku energetycznym cechującym osoby ciężko pracujące fizycznie (kowale, pracownicy gorących działów hut, górnicy, atleci itp.), również dowóz paliwa energetycznego, czyli żywności, musi być odpowiednio wysoki. Toteż przeciętnie pracujący student, urzędnik, inżynier, lekarz może (i powinien) zadowolić się dzienną racją żywności 2600-2800 kcal**), podczas gdy trenujący intensywnie sportowiec może spożywać 4000 kcal dziennie i więcej.

Powiązane artykuły

Budowa skóry

Skóra powlekająca całe ciało jest największym i najcięższym narządem człowieka. Skóra dorosłego człowieka ma powierzchnię ok 1,7 m2 i waży niemal 3 kg. Grubość skóry jest niejednakowa w różnych okolicach ciała np. grubość skóry powiek nie dochodzi do 0,5 mm podczas gdy na podeszwach stóp może osiągać O,5 cm.

Osobliwości młodej skóry

Skóra jak każdy narząd ulega w miarę upływu lat ewolucji. Dzieci mają skórę na ogół delikatną, niezbyt grubą, dobrze napiętą, bardzo elastyczną, dobrze nasyconą płynem tkankowym i umiarkowanie natłuszczoną.