Nos i narząd powonienia

Nos stanowiący początkowy odcinek narządu oddechowego nie jest w zakresie potrzeb higieny i kosmetyki codziennej narządem bardzo skomplikowanym. Wdychane powietrze przechodzi przez nozdrza zewnętrzne do przewodów nosowych (po 3 w każdej połowie nosa), a stamtąd przez nozdrza tylne dostaje się do gardzieli, skąd przechodzi dalej do krtani, tchawicy, oskrzeli i płuc. Wewnątrz nos wysłany jest błoną śluzową z licznymi gruczołami śluzowymi. Część tej błony śluzowej wysłana jest tzw. nabłonkiem węchowym z gruczołami węchowymi wydzielającymi płyn surowiczy. Z okolicy węchowej błony śluzowej nosa nerwy czuciowe prowadzą do mózgu.
Zdolność odróżniania zapachów jest cechą bardzo indywidualną: niektórzy odróżniają zaledwie kilkadziesiąt zapachów, inni wiele setek. Jedni  rozpoznają nawet najsłabsze zapachy, inni zaś – mogą np. zatruć się gazem świetlnym, zanim zauważą jego zapach. Gdy wskutek zapalenia (nieżytu) błony śluzowej nosa, czyli kataru, ta ostatnia jest obrzękła i pokryta grubą warstwą wydzieliny ropno-śluzowej, człowiek traci powonienie, co odbija się także na odczuwaniu smaku potraw.


Wreszcie warto tutaj wspomnieć, że jama nosowa łączy się z tzw zatokami przynosowymi: szczękowymi, czołowymi i kilkoma innymi. Zatoki te, wyścielone także błoną śluzową, ulegają niekiedy zakażeniom zapaleniom, pochodzącym od zakażeń nosa, a czasem zębów.
.

Powiązane artykuły

Budowa skóry

Skóra powlekająca całe ciało jest największym i najcięższym narządem człowieka. Skóra dorosłego człowieka ma powierzchnię ok 1,7 m2 i waży niemal 3 kg. Grubość skóry jest niejednakowa w różnych okolicach ciała np. grubość skóry powiek nie dochodzi do 0,5 mm podczas gdy na podeszwach stóp może osiągać O,5 cm.

Owłosienie

Niemal cała skóra człowieka pokryta jest włosami; wyjątek od tej reguły stanowią dłonie, podeszwy stóp i kilka innych niewielkich obszarów.Ale włosy włosom nierówne.