Jesteś tutaj
Strona główna > Uroda > Higiena psychiczna

Higiena psychiczna

Bardzo ważnym czynnikiem wydajnej pracy umysłowej jest należyte wywietrzenie pokoju, w którym się pracuje; i jego oświetlenie. Wywietrzenie najprościej i w każdych warunkach przeprowadza się przez otwarcie okna na kilka minut; co godzinę – w małym pokoju, co 2 godz. w dużym. Te normy są oczywiście tylko orientacyjne i dotyczą zimy. Latem, wiosną i jesienią należy mieć okno stale otwarte lub uchylone, jeśli pozwala na to hałas uliczny.
Wiele kontrowersji budzi „sprawa uczenia się przy muzyce, ostatnio bardzo rozpowszechnionego wśród młodzieży. Wydaje się, że nie można takiego sposobu ani specjalnie ganić, ani tym mniej polecać. Okazuje się bowiem, że na ,wiele osób muzyką, zwłaszcza” głośna, działa rozpraszająco, innym zaś (jakoby) pomaga się skupić. W każdym razie, jeśli w domu jest więcej niż jedna osoba trzeba liczyć się także z jej (ich) zdaniem upodobaniami. Trzeba także pamiętać o niedoskonałej izolacji akustycznej pomiędzy poszczególnymi pokojami i mieszkaniami. W tych sprawach nie należy egzekwować zasady: „wolnoć, Tomku, w swoim domku”, lecz pamiętać, że wolność jednego człowieka kończy się tam, gdzie zaczyna się wolność drugiego.


Uznaje się powszechnie, że najlepsze do pracy nad książką jest łagodne światło dzienne, padające z lewej strony i nieco z przodu. Natomiast bezpośrednie padanie światła słonecznego na stół (pulpit) nie jest wskazane, gdyż zbyt jaskrawo odbija się od białego papieru książki lub zeszytu i razi oczy. Zarówno bowiem zbyt słabe oświetlenie i zbyt małe kontrasty, jak i zbyt obfite oświetlenie i zbyt ostre kontrasty męczą wzrok.
W porze wieczornej,” a zimą także po południu, trzeba pracować przy świetle sztucznym. Jeśli cały pokój jest oświetlony bardzo jasno, można obejść się beż specjalnego oświetlenia miejsca pracy; gdy ogólne oświetlenie pokoju jest niedostateczne, albo gdy w ogóle górne światło jest wyłączone, należy umieścić na stole lub biurku lampę z żarówką o mocy 60 W (lub świetlówką) tak, aby światło padało bezpośrednio na stół, a nie na oczy. Właściwie dobrany abażur umożliwia takie właśnie oświetlenie. Jak przy świetle dziennym, tak też przy sztucznym, najwłaściwsze jest umieszczenie źródła światła po stronie lewej i cokolwiek z przodu.
Czytanie i pisanie wymaga pozycji siedzącej*), czytać można też na leżąco pod warunkiem, że będzie to niezbyt gruba i ciężka (wagowo!) książka. Jednak czytanie i uczenie się jest z pewnością skuteczniejsze w tradycyjnej pozycji siedzącej. Ważnym problemem higienicznym jest postawa przy czytaniu i pisaniu. Prawidłowa odległość oczu od tekstu powinna wynosić ok. 40 cm. Kto widzi z tej odległości słabo, nie powinien nachylać się i garbić, lecz udać się do okulisty, który po skontrolowaniu wzroku zapisze odpowiednie szkła korekcyjne. Natomiast nachylanie się prowadzi nieuchronnie do skrzywień kręgosłupa i wad postawy.
Ze sprawą higieny pracy umysłowej i higieny narządu wzroku wiąże się korzystanie z telewizji. Upewnianie kogokolwiek o szkodliwości oglądania telewizji nie ma najmniejszego „sensu. Telewizja stała się trwałym elementem życia codziennego i trzeba ten fakt po prostu uwzględniać, a nie walczyć z nim. Rozumne korzystanie z telewizji przynosi z pewnością wiele pożytku – zarówno w zakresie czysto informacyjnym, jak i w dziedzinie ogólnego podnoszenia poziomu intelektualnego oraz rozrywki. Należy jednak korzystać z telewizji w sposób wybiórczy; nie wszystkie bowiem programy warte są oglądania (a mówiąc szczerzej tylko pewna ich część zasługuje na systematyczne oglądanie). Nie należy, nie warto oglądać nawet dobrego westernu w pogodne niedzielne przedpołudnie, gdy można z większym pożytkiem spędzić ten czas na powietrzu – na przechadzce, na ślizgawce, na boisku sportowym, na pływalni. Nie warto późnym wieczorem oglądać powtarzanego po raz któryś tam filmu albo wątpliwej wartości „składanki” rozrywkowej kosztem snu. Byli także pisarze, którzy pisali wyłącznie na stojąco, np. Ernest Hemingway. Także przed 70-100 laty dość rozpowszechnione były pulpity do pisania na stojąco w sklepach i kantorach. Dziś na stojąco wypełnia się czasem tylko druczki na poczcie.
Przy oglądaniu telewizji nie należy siedzieć zbyt blisko telewizora, nie powinno się też oglądać telewizji w zupełnie zaciemnionym pokoju, gdyż nadmiar kontrastu wpływa niekorzystnie na narząd wzroku. W końcu sita głosu telewizora nie powinna, przeszkadzać ani pozostałym domownikom, ani sąsiadom zza ściany. Dla uszu samego telewidza będzie to także nie bez pożytku. Ostatnia uwaga dotyczy także radia, magnetofonu, gramofonu i wszelkich instrumentów muzycznych.
Ostatnia „uwaga: najprzyjemniej ogląda się telewizję, słucha radia, przesłuchuje taśmy i płyty nie w przerwie pomiędzy odrabianiem zadań, lecz po ich zakończeniu. Wewnętrzne poczucie spełnionego obowiązku, miłe uczucie ze do jutra nic nas nie obciąża ze wszystko zaplanowane zostało wykonane, stanowi ważny element higieny” psychicznej dobrego samopoczucia, spokojnego oddawania się rozrywce i umiłowanym zajęciom pozaobowiązkowym, odprężenia .

Top