Jesteś tutaj
Strona główna > Uroda > Higiena i pielęgnowanie rąk

Higiena i pielęgnowanie rąk

Po drugie – długich paznokci nie można pogodzić z pracą pielęgniarki maszynistki pianistki skrzypka niezaleznie od tego czy jest to praca zawodowa, czy dodatkowa, czy uprawiana dla własnej przyjemności. Takze wiele innych zajęć i prac fizycznych wyklucza zapuszczanie długich paznokci.
Polerowanie powierzchni paznokci bardzo wydatnie sprzyja ich estetycznemu wyglądowi. Do polerowania można użyć specjalnego narzędzia, obciągniętego kawałkiem zamszu można takie po prostu wypucować paznokcie irchową ściereczką na sucho albo po zawilżeniu powierzchni paznokci kropelką oleju.
Lakierowanie paznokci podnosi ich wygląd pod warunkiem ze jest wykonane starannie i ze kolor lakieru zgrany jest z kolorem ust oczu włosów s sukni Ładnie polakierowany paznokieć sprawia przyjemne wrażenie jeśli jest dostosowany do okazji Dlatego paznokcie powinny lakierować kobiety w wieku powyżej 17-18 lat i to tylko na specjalne okazje ważna uroczystość bal przyjęcie. Na co dzień lakierowanie paznokci jest zbędne a w pewnych okolicznościach może być nawet
– śmieszne lub groteskowe. Bardzo brzydko wygląda też ręka z poodpryskiwanym lakierem. Z punktu widzenia zdrowotnego lakierowanie paznokci nie jest wskazane, gdyż izoluje paznokcie od powietrza atmosferycznego i wysusza je wskutek działania acetonu stanowiącego zarówno rozpuszczalnik zawarty w emalii lub lakierze, jak i używanego jako zmywacz. Pokrywanie paznokci emaliami i lakierami jest już obecnie zabiegiem skomplikowanym Najpierw paznokcie powleka się lakierem podkładowym następnie właściwym lakierem lub emalią na koniec – lakierem powierzchniowym. Przy takim lakierowaniu efekt jest dość trwały. Ale gdy lakier zaczyna obłazić albo gdy lakier na specjalną okazję nie nadaje się nazajutrz przy pracy, trzeba paznokcie zmyć specjalnym zmywaczem, a następnie lekko dotłuścić ciepłym olejem jadalnym albo specjalnym olejkiem do paznokci. Osoby młode, które często lakierują paznokcie i często przecierają je acetonem albo innym zmywaczem, skarżą się na osłabienie, łamliwość lub rozwarstwianie się paznokci. W takich przypadkach zaleca się przerwać lakierowanie na kilka tygodni i co drugi dzień kąpać paznokcie w lekko ogrzanej oliwie z dodatkiem paru kropel soku z cytryny, albo używać co wieczór specjalnego olejku do paznokci. Przyjmowanie doustnie preparatów żelaza (np. żelazo plus witamina C) oraz spożywanie dużej ilości żelatyny, np. w formie galaretek, także przyspiesza poprawę stanu paznokci.
Widzi się czasem, jak mamy „dla zabawy” lakierują paznokietki swoim małym córeczkom. Jest to, delikatnie mówiąc, lekkomyślność, gdyż cienki, słaby paznokieć małego dziecka ponosi wskutek takich zabiegów jeszcze większe szkody niż paznokieć 18-letniej dziewczyny.


Zabieg manicure u może być źródłem rozlicznych uszkodzeń wywołanych złym przygotowaniem samych rąk oraz narzędzi. Dobrze wiadomo, że przed każdym zabiegłem lekarskim od zwykłego zastrzyku, aż do poważnej operacji przestrzega się trzech przepisów: po pierwsze – skóra w miejscu zabiegu musi być zupełnie czysta i odkażona; po drugie – ręce osoby wykonującej zabieg muszą być czyste i odkażone; po trzecie – narzędzia, którymi zabieg ma być wykonany, muszą być czyste i odkażone. Jest rzeczą zadziwiającą, że te oczywiste zasady są zaniedbywane przy wykonywaniu manicure”u i to równie często przez zawodowe manikiurzystki, jak i przez osoby, które same zabieg ten wykonują w warunkach domowych. W rezultacie każde skaleczenie grozi zakażeniem, zanokcicą, zastrzałem i podobnymi komplikacjami.
Uniknięcie niebezpieczeństw manicure”u nie jest trudne. Jeśli młoda kobieta sama robi manicure, rozpoczyna od przygotowania narzędzi. Nożyczki, cążki, pilniki i inne przybory należy umyć ciepłą wodą i mydłem, a następnie włożyć do małego talerzyka ze spirytusem albo owinąć watą zwilżoną spirytusem. Nie trzeba gotować narzędzi tnących, gdyż powoduje to tępienie się ostrzy. Póki narzędzia odkażają się w spirytusie, co powinno trwac ok 15 min.,przygotowuje się ręce do zabiegu: należy umyć je wodą mydłem oczyścić szczoteczką pod paznokciań, po czym obciąć i opiłować brzegi paznokci. Jeśli skórki mają być wycięte, to obrąbek paznokcia nasyca się ciepłym olejem odsuwa albo za pomocą specjalnego narzędzia, albo pałeczką zwilżoną oliwą. Teraz z kolei zanurza się na kilka minut paliczki paznokciowe: (tj. ostatnie człony palców) w ciepłej wodzie mydlanej, po czym nożyczkami lub cążkami wycina ostrożnie obrąbki (,,skórki”), starając się nie zaciąć wału paznokciowego do krwi Gdyby to jednak się zdarzyło, należy krwawiące miejsce odkazić jodyną lub spirytusem salicylowym.

Top