Jesteś tutaj
Strona główna > Uroda > HIGIENA I PIELĘGNOWANIE NÓG

HIGIENA I PIELĘGNOWANIE NÓG

Leczenie nagniotków polega na przykładaniu maści rozpuszczających substancję rogową, zawierających wysokie stężenie kwasu salicylowego, rezorcyny i podobnych środków. Maści te mają właściwości żrące, należy więc przykładać je w ściśle określonym miejscu, aby nie uszkodzić skóry zdrowej w otoczeniu nagniotka.W tym celu wycina się w kawałku przylepca otworek wielkości nagniotka i przylepiec przykłada tak, aby nagniotek znalazł się w „okienku”, a sąsiednie odcinki skóry były zaklejone. Dopiero teraz nakłada się odrobinę żrącej maści na nagniotek w „okienku” i zalepia kawałkiem prestoplastu. Po 2 dniach usuwa się opatrunek, moczy nogę w roztworze sody, a po nocnej przerwie nakłada świeży opatrunek. Tak postępuje się aż do pełnego usunięcia nagniotka. Zamiast maści stosuje się także kolodiony żrące w formie gotowych płynów od odcisków, albo specjalne plasterki produkcji zagranicznej, ale szeroko dostępne w naszym handlu.
Zabiegi przy pielęgnowaniu stóp nie są łatwe do wykonania, toteż zarówno przy omawianiu paznokci wrastających; jak też nagniotków i modzeli, wspomniano o usługach pedikiurzystki, którą co najmniej raz w miesiącu powinny odwiedzać osoby, mające kłopoty ze stopami. Nie chodzi przy tym bynajmniej o lakierowanie paznokci stóp, co ma nawet ze stanowiska estetyki znaczenie zupełnie trzeciorzędne, lecz o stałe utrzymywanie stóp wżdrowiu i sprawności, usuwanie nagniotków zanim zaczną dokuczać, obcinanie i opiłowanie paznokci zanim zaczną wrastać, dostrzeżenie grzybicy i brodawek zanim zaczną dokuczać.
Ostatnia sprawa, która zostanie poruszona w ramach pielęgnowania kończyn dolnych to sprawa żylaków. Jakkolwiek o wiele częściej dają o sobie znać w wieku średnim i starszym jednak ich powstawanie rozpoczyna się najczęściej juz w młodym wieku.


Cóż to są żylaki i jak powstają? Jak wiadomo żyły to naczynia krwionośne, którymi krew uboższa w tlen i zawierająca produkty odpadowe wymyte z tkanek, powraca do serca. W obrębie kończyn dolnych krew żylna musi się poruszać wbrew prawu ciążenia: od dołu ku górze. Jest to możliwe dzięki kilku mechanizmom: parciu krwi napływającej z tętnic, ruchom mięśni kończyn dolnych i ssącemu działaniu klatki piersiowej. Ale ten ruch ku górze byłby mimo wszystko bardzo utrudniony, gdyby, nie obecność w żyłach zastawek, kieszonkowatych klapek, które jak wentyle przepuszczają krew w kierunku serca, zatrzymują zaś krew cofającą się pod wpływem siły ciążenia. Wszystko to działa bezbłędnie, gdy żyły z ich zastawkami są wydolne, mięśnie pracują, tętnice tłoczą, a na drodze krwi żylnej ku sercu nie ma większych przeszkód.
Gdy mechanizmy te zawodzą, zwłaszcza gdy aparat zastawkowy żył nie jest: sprawny, a mięśnie kończyn pozostają W bezruchu, wówczas między jednym a drugim skurczem naczyniowym krew opada w dó żyły ulegają poszerzeniu wskutek jej zastoju a zastawki nie są w stanie przegrodzić całego poszerzonego światła żyły. Rozszerzone odcinki żył grube,  wypuklające się przez skórę noszą nazwę żylaków. Dalsze konsekwencje to gorsze odżywianie skóry i tkanki podskórnej oraz gorsze ich zaopatrzenie w tlen: skóra może ulec procesom zapalnym lub degeneratywnym wskutek zwolnionego obiegu krwi, kończyna staje się grubsza i ulega zniekształceniu. Żylaki mogą powstawać nie tylko na kończynach dolnych lecz również w odbytnicy (,,hemoroidy”), na brzuchu, w okolicy sromowej, w powrózkach nasiennych i innych narządach.

Top